Angelseye
31-01-2006 10:13
|
 In de ogen van vader en moeder blijven we immer prins en prinses...
Tolstoij - 31-01-2006 22:29
"mijn kind schoon kind hé"
|
|
Angela_Johanna
31-01-2006 10:15
|
prachtig!
Tolstoij - 31-01-2006 22:29
dankuwel voor deze bondige doch hartonderderiemachitge compliment
|
|
ex-lid
31-01-2006 10:45
|
Hartverscheurend hard, dit gedicht ! Ik werd er koud van...
Eric
Tolstoij - 31-01-2006 22:30
toch geen verkoudheid opgelopen, mag ik hopen...
|
|
kaatje_wharton
31-01-2006 11:36
|
Ik hoop dat dit gedicht, dank zij dat uitroepteken gedicht van de dag wordt. Er zit een huiverkippevellende trilling in die iedereen wel een herkennende nostalgieduik moet doen maken.
Heel mooi is dit gedicht, heel goed verwoord ondanks de droeve ondertoon
kaatje
Tolstoij - 31-01-2006 22:31
ja, droefheid klinkt soms mooi. hé kaatje... ik hoop alvast met je mee  |
Tolstoij - 01-02-2006 22:50
en ja, het is gelukt!!!
|
kaatje_wharton - 01-02-2006 22:51
leuk hé, was blij voor jou, je verdiende het
|
|
timhardt
31-01-2006 13:16
|
Waarom herroepelijk? Bij zo'n zwart beeld dacht ik eerder aan onherroepelijk.
Maar goed, 't deed me erg aan 'le petit prince - little nemo in slumberland' van de onvolprezen Winsor McCay denken. Niet alleen door de titel maar ook inhoudelijk dus. Steeds een goed teken om daaraan herinnerd te worden, ik ga het boek vanavond zeker nog eens vastnemen hierdoor 
Tolstoij - 31-01-2006 22:32
blij dat ik je tot de literatuur heb gedreven... "wat herroepelijk" betreft: een dubbelzinnigheid die ik heb geschreven om de deur naar de hoop toch op een klein kiertje te laten
|
Tolstoij - 31-01-2006 22:32
noem het gerust zwakte
|
|
Dumbo
31-01-2006 13:20
|
En als we nu eens gewoon in een tussenfase zitten.
Wie weet als het eindigt gaat het weer beter?
Klinkt te beangstigend om aan vast te houden.
Beschreven alsof het vel letterlijk van je vingers werd geplukt.
Geschreven als een echte dichter kan schrijven.
Grtz
Tania
Tolstoij - 31-01-2006 22:33
dankjewel voor het mooie compliment! het is inderdaad beangstigend, het is dan ook maar een momentopname (gelukkig maar...)
|
Dumbo - 01-02-2006 12:30
Gelukkig maar indaad, stel je voor....
|
|
Princess
31-01-2006 16:25
|
Ik vind dit een super mooi gedicht en een terecht verdiend uitroepteken. Vooral het zinnetje
voorgoed herroepelijk verbannen vind ik erg mooi. Ik heb dit gedicht wel 3 keer gelezen en zou het zo weer doen. Super mooi!
Liefs Princess
Tolstoij - 31-01-2006 22:34
dankjewel Princess, vanwege de kleine Prince |
|
ex-lid
31-01-2006 18:40
|
het ergert me dat ik niet weet wat "sierarduin" is. Verdorie, dat maakt het lezen niet gemakkelijker.
De laatste twee regels blijf ik in ieder geval voorlopig nog wel onthouden.
Groet,
Nimue
Nimue
ex-lid - 31-01-2006 19:16
ik heb 'm! Sorry,  |
Tolstoij - 31-01-2006 22:35
blij dat hij gevallen is, die frank/gulden/euro!
|
ex-lid - 01-02-2006 07:28
ik ook |
|
Trelawney
31-01-2006 19:07
|
Ik begrijp niet, waarom niemand 'maar wat er met zijn hart gebeurde vind ik nog het ergst' aanhaalt. Ik vind dat een enorm fascinerende zin, vooral vanwege de structuur die je ervoor gekozen hebt.
Jij bent geen dichter die zomaar wat doet, dat denk ik meteen te zien. Volgens mij weet je dondersgoed wat je schrijft en in welke stijl. Juist daarom vind ik het interessant te weten waarom je dat ogenschijnlijk doodeenvoudige zinnetje zo uitrafelt. Het geeft nadruk, dat sowieso. Het zou echter ook zomaar de verbeelding kunnen zijn van wát er nu precies met dat hart gebeurde. Werd het uit elkaar gereten zoals de versregel?
Het zal me benieuwen. Het is een en al stof tot nadenken, dit gedicht.
Ik associeer het met het communisme, natuurlijk gesterkt door je nickname, door de pleinen, door het rood, door de beelden. Ik vind het écht plezierig om te lezen.
Ja, denk dat dit nog lang door mijn hoofd zal blijven spoken.
Bijzonder graag gelezen. Dus duimpjes. En grote complimenten.
Trel
Tolstoij - 31-01-2006 22:36
ik ben blij, Trel, dat je in dit gedichtje gaat graven - dat doe ik ook heel graag
|
Tolstoij - 31-01-2006 22:37
wat het communisme betreft, dat zit er ergens wel in (een koning is onttroond door de harde massa's van de realiteit)
|
Tolstoij - 31-01-2006 22:39
de stotterende constructie "maar wat er..." is inderdaad belangrijk: hier treedt de dichter expliciet zelf op de voorgrond - daarvoor was het louter een esthetische omschrijving van een -zij het gruwelijk - tafereel
|
Tolstoij - 31-01-2006 22:40
door de emotie/verontwaardiging verglijdt de schrijver naar onhandige, spreektalige syntaxis
|
Tolstoij - 31-01-2006 22:41
de schrijver is natuurlijk "ik" enz. - een mens moet ook niet overdrijven met analyseren natuurlijk
|
Trelawney - 01-02-2006 00:10
Ik vind dat je jezelf tekort doet als je het over een 'gedichtje' hebt  Ik heb 'm nu nog drie keer gelezen.. Ik ga deze uitprinten.. |
|
Princess
31-01-2006 19:48
|
Ik heb hem 4 keer gelezen inmiddels, en dit is mijn tweede reactie. Ik vind het nog steeds een erg mooi gedicht. Het blijft me grijpen. Super!
Liefs Princess
Tolstoij - 31-01-2006 22:41
laat me weten als je het beu wordt...
|
Princess - 01-02-2006 17:54
Nou om eerlijk te zijn. Hij blijft boeien! Dit gedicht zal me na jaren nog steeds in mn hoofd blijven hangen.  |
|
ex-lid
31-01-2006 20:01
|
Ja het sfeerbeeld van een oud communistisch bolwerk dringt zich nadrukkelijk op en niet in de laatste plaats door de eerste strofe.
Ergens lijkt er een happering, moedwillig aan gebracht, door de woordjes onder elkaar te plaatsen. De indruk van een goed geplande aarzeling om over het hart te praten. Teveel gevoel wellicht voor zo'n kille omgeving. Arduin wekt de indruk van het grijs dat grafzerken siert. Sierarduin is als decoratie ingewikkeld in het vers te verstaan. Of betreft het een bewerkte steen. Hoedanook dubbeling hier. Per slot wordt het duidelijk dat het ook de beeltenis van het lichamelijk kan zijn. Waarbij de rode massa eensklaps geen menigte vlaggendragers is, maar de lijf en leden van twee mensen. Zo eitje kwijt, genoeg om te lezen alhier. Maar mijn voorgangers maaide dat gras al weg . R
R
Tolstoij - 31-01-2006 22:45
mooi opgemerkt! de beelden in sierarduin kan verwijzen naar "beelden" zoals in herinneringen, of naar een soort communistische beeldhouwkunst - de rode massa kan ook naar het bebloede lichaam van de prins verwijzen...
|
|
Faith
31-01-2006 21:35
|
Sorry Tolstoij, maar mij spreekt het gedicht niet echt aan. Toch een dikke proficiat met je selectieteken! 
Groetjes
Tolstoij - 31-01-2006 22:45
eerlijkheid duurt het langst - wie weet, volgende keer beter?
|
Tolstoij - 31-01-2006 22:46
je moet je trouwens NOOIT verontschuldigen voor je smaak
|
|
Jur
31-01-2006 23:43
|
heerlijk zo'n gedicht waar je in kunt dolen ondergedompeld in een verscheidenheid aan beelden - strofe vier knalt er door zijn directheid echt uit -
mooi
gewoon heel mooi
groetjes Jur
|
only_for_you
01-02-2006 11:08
|
Bij dit gedicht kan ik heel veel pakkende emoties voelen en toch heb ik dit heel graag gelezen.
Heel mooi!
groetjes Annie
|
Salu
01-02-2006 16:10
|
die derde en die vierde vers slik
waaw zeg
rillingen en respect voor deze pakkende dicht
terechte selectie en dicht van de dag, dat is zeker
Tolstoij - 01-02-2006 22:48
dankjewel Salu! dat was ook al weer een tijd geleden hé...
|
|
Joris
06-02-2006 18:01
|
Heel erg mooi mate, heb genoten van je gedicht
Groetjes Joris
|
